Ik denk dat in een ideale D/s relatie beide partijen net zoveel geven als dat ze nemen. Ik heb het ernstige gevoel dat er veel dominanten zijn die denken dat ze alleen maar hoeven te nemen maar zo werkt dat niet. Voor elk stukje onschuld dat je van een sub neemt, zul je een stukje bescherming moeten terug geven. En net zoals een sub zich niet zomaar volledig aan willekeurig wie kan geven, kan dus een Dominant ook niet zomaar van een willekeurig iemand nemen, zonder te geven ben je snel uitgenomen.
Essentieel voor een sub is dat ze controle heeft over haar eigen leven, je kunt immers niets weggeven dat niet van jou is, is dus je leven niet van jou, kun je er ook niets van weggeven. Japanners kunnen kogels opvangen met hun handen (schijnt) maar dan moet je wel weten waar die kogels naar toe gaan anders krijgen zij ook last van lekkage en loodvergiftiging. Een stuurloze sub proberen te Masteren is vrijwel onmogelijk...
En ook dat is weer omkeerbaar, een Meester die zichzelf niet kan beheersen moet zich niet inlaten met het proberen om controle over een sub te krijgen, gaat ook niet goed komen.
Als je aan de randen van de schemerzone kijkt zou je misschien kunnen zeggen dat een uiterst stabiele Meester een redelijk instabiele sub zou kunnen beMeesteren, of als de sub zichzelf uitstekend in de hand heeft zou zij beMeesterd kunnen worden door een Meester die niet helemáál in controle van zichzelf is, maar Ik vind het een ernstig gevaarlijk gebied waar je je dan begeeft en zal beide situaties nooit aanraden. Het probleem is alleen dat stabiele mensen in deze maatschappij erg moeilijk te vinden zijn, zodat de praktijk voor veel mensen is ze uiteindelijk toch in die schemerzone moeten blijven hangen om toch maar uiting te kunnen geven aan hun gevoelens....